گفته مى شود که خنده بهترین داروست. اما تا به حال هیچ کس آن را ثابت نکرده است.
اکنون یک دانشمند ژاپنى مشغول آشکار کردن اسرار خنده است. به اعتقاد وى خنده باعث نشاط ژن هاى افراد مى شود.
«کازو موراکامى» دانشمند علم ژنتیک امیدوار است که با مشارکت همکاران تحقیقاتى خود یعنى کمدین ها، لطیفه ها را به یک درمان کم هزینه و موثر تبدیل کند. ژن ها اغلب تغییرناپذیر در نظر گرفته مى شوند اما در واقع بیش از 90 درصد آنها غیرفعال هستند و یا در تولید پروتئین فعالیت کمى دارند. بنابراین برخى محرک ها مى توانند ژن ها را بیدار و فعال کنند.
فرضیه تجربى «موراکامى» عنوان مى کند که خنده یکى از این محرک هاست که با تحریک انرژى درون "دی.ان.ای" افراد مى تواند به درمان بیمارى ها کمک کند.
«موراکامى» ۷۰ساله که مدیر بنیاد پیشرفت علوم بین المللى کشور ژاپن است، مى گوید
«اگر ما ثابت کنیم که افراد مى توانند ژن ها را با استفاده از یک حالت احساسى مانند خنده روشن و خاموش کنند، ممکن است به یافته قرن دست بیابیم که ارزش دریافت جایزه نوبل و حتى بیشتر از آن را خواهد داشت.»
سه سال پیش، «موراکامى» و شرکت یوشیموتو کوگیو که یک شرکت پیشرو در زمینه امور تفریحى است اولین آزمایش خود را به طور مشترک انجام دادند. طى این آزمایش موقعیتى ایجاد شد که افراد مبتلا به دیابت بعد از گوش دادن به یک سخنرانى دانشگاهى خسته کننده به تماشاى یک نمایش کمدى که توسط کمدین هاى حرفه اى این شرکت اجرا شد ترغیب شدند.این آزمایش دوروزه نشان داد که سطح گلوکز خون این افراد با خندیدن در زمان نمایش و در مقایسه با زمانى که به سخنرانى خواب آور گوش مى دادند کاهش یافت. گلوکز معیار اصلى براى تعیین بیمارى دیابت است.
تازه ترین تجارب مشترک وى با شرکت مذکور منجر به یافتن حداقل ۲۳ ژن شد که قابل فعال شدن هستند . 18 عدد از این ژن ها مسئول ایجاد واکنش هاى ایمنى، و چرخه سلولی هستند و عملکرد ۵ ژن باقیمانده هنوز شناخته نشده است.
به گفته «موراکامى»: «خنده درمانى عوارض جانبى ندارد؛ بدین معنى که روش درمانى بسیار مهمى براى طب بالینى است. اینکه روزى مشاهده کنیم بیماران به داروخانه مراجعه کنند و نسخه یک کمدى ویدئویى را جهت درمان دریافت کنند، خنده دار نخواهد بود.»
مدت ها است که خنده واقعى و خوب به عنوان یک عامل درمانى در نظر گرفته مى شود. استادان یوگا در هند خنده را آموزش مى دهند. در این کشور تعداد زیادى «باشگاه هاى خنده» وجود دارد که اعضاى آن فقط براى لذت بردن از خنده گرد هم مى آیند.
وى در ادامه مى گوید: «انتظار مى رود که به کمک این پروژه هزینه مراقبت هاى پزشکى و پرستارى کاهش یابند. علاوه بر آن، زندگى طولانى همراه با سلامتى براى افراد سالمند امرى مهم است.»
«کیومى یاماناکا» زن خانه دار ۶۱ساله اى که در این برنامه شرکت کرده مى گوید: «وقتى که جوان بودم خیلى مى خندیدم اما از زمانى که پا به سن گذاشتم زیاد نمى خندم. ولى بعد از شرکت در این برنامه، گردش خون بدنم روان شده و مى توانم روى زانوهایم بنشینم، کارى که قبلاً نمى توانستم انجام دهم.»
شنبه 10 دی ماه سال 1390
نظرات: 

